Drie innovaties samengebracht
Drie innovaties zijn onderzocht: de Rijke Dijk, de Dubbele Dijk en de Overslagbestendige Dijk. Het basisprincipe van de Rijke Dijk is het creëren van een natuurlijker overgang tussen de dijk en het water. Bij de Dubbele Dijk wordt een dijk niet opgehoogd, maar leggen we een tweede dijk achter de huidige dijk aan. De Overslagbestendige Dijk kan meer overslaand water verwerken zonder dat een gat in de dijk ontstaat.
Deze innovaties zijn samengegoten en uitgewerkt in één nieuw dijkontwerp voor de kering ten zuiden van Eemshaven.
De nieuwe ‘dubbele dijkzone Eemsmonding’ bestaat uit een overslagbestendig gemaakte zeedijk aan de waterkant en een tweede dijk landinwaarts, die samen minstens zo robuust zijn als één primaire kering. De overslagbestendigheid word gecreëerd doordat de bekleding van de dijk en het binnentalud versterkt wordt. De tweede dijk wordt gemaakt van materiaal uit het gebied tussen de dijken. In de zeedijk komt een getijdeduiker, waardoor tussen de twee dijken een gebied met eb en vloed ontstaat, het ‘tussengebied’.
Tussenruimte onder invloed van getij
De ‘tussenruimte’ tussen de dijken is toegankelijk voor getijdeninvloeden en biedt tal van meekoppelkansen voor economie en ecologie. Het tussengebied wordt beschikbaar gesteld voor de teelt van zilte groenten, aquacultuur (de teelt van bijvoorbeeld vissen, schaaldieren, schelpdieren en waterplanten) en de invang van slib uit de Eems-Dollard. Want de te troebele Eems-Dollard heeft een groot overschot aan slib. Deze slibwinning wordt zorgt tevens voor de ontwikkeling van extra getijdenatuur.
Er wordt buitendijks een palenbos voor mosselen aangelegd en er komt een hoogwatervluchtplaats voor vogels. De verwachting is dat deze Rijke Dijk kan leiden tot een vermindering van de golfoploop. Op die manier draagt dit concept bij aan de waterveiligheid. Daarnaast kunnen op de Rijke Dijk planten en dieren goed gedijen. In de getijdenpoeltjes blijft het water staan bij eb. Flora en fauna van het wad blijven zichtbaar bij laag water.